De sluitings datum van  het postkantoor waar ik werk is nu definitief vastgesteld op 26 juni 2009.

Ook weet ik intussen dat ik dit jaar nog niet ontslagen zal worden. Is natuurlijk alleen uitstel maar het geeft wel weer wat rust. Met solliciteren loopt het namelijk niet zo. Ik heb moeite om iets te vinden wat mij trekt.

Wederom afscheid genomen van een collega die wel een andere baan gevonden heeft. Nummer vier van de acht.

De sluiting van het postkantoor valt precies in de laatste week van mijn vakantie en dat vindt ik eigenlijk niet zo leuk. Wil er toch graag bij zijn al zal niet iedereen dat misschien snappen. Ik heb daaarom besloten die laatse week toch te gaan werken zodat er toch een soort afsluiting kan plaats vinden.

Waar ik daarna terecht komt blijft nog even spannend. Ik hoop dat het qua reistijd een beetje gunstig uitkomt.

De studie schiet de laatste maanden ook al niet echt op. December te druk, januari eerst even bijkomen en toen weer rugklachten. Ik ben nu weer van plan verder te gaan. Hoop dat het een beetje wil lukken.

Het is al weer even geleden (16 april 2008) maar hier zijn wat reactie op het bericht dat alle postkantoren sluiten

Hoe gaat het nu met het beesten spul.

Gysmo is een heerlijke goedsul en laat alles over zich heen komen. Hij is hardstikke lief voor Ozzy en heeft hem volledig geaccepteerd.

Droppie heeft zich intussen ook bij de nieuwe situatie neergelegd en laat zich weer regelmatig in de kamer zien. Dat gaat dus ook steeds beter. Ik hoor net van beneden roepen dat ze nu alle drie op één bank bivakkeren. Het ziet dus er naar uit dat ook dat probleem opgelost is.

En dan Ozzy.

Hij heeft zich al aardig aangepast aan zijn nieuwe situatie. Soms zie je weer even dat hij hier niet altijd is geweest en dat hij een geschiedenis achter zich heeft.

Wat er precies gebeurd is weten we niet maar dat hij het niet makkelijk heeft gehad weten we eigenlijk wel zeker.

Voorbeeldje: Ik ga lekker op de grond zitten om te spelen met de honden. Bij het kruisen van de benen valt mijn slipper van m’n voet. Nou je hebt nog nooit een hond zo snel zien verdwijnen. Kijk en dan vraag je je toch af wat zo’n beestje heeft meegemaakt.

Verder gaat het hardstikke goed. Hij eet alles wat we hem voorzetten en ook (als hij de kans krijgt) wat we voor Droppie neerzetten. Hij is intussen weer aardig op gewicht. Toen we hem uit het asiel haalden was hij namelijk broodmager. Ze hadden ook gezegd dat hij een slechte eter was. Nou daar hebben we dus niets van gemerkt.

Verder is hij  enorm aanhakelijk en komt veel bevestiging vragen.

Alles bij elkaar genomen gaat het dus gewoon lekker. Geen spijt dat we hem uit het asiel gehaald hebben. En dat bange zal moeten slijten.

P.S. Met mijn rug gaat het weer prima.

Vandaag een live filmpje van Ozzy, ons nieuwste gezinslid, en Mayra de hond van onze oudste zoon.

Veel kijkgenot.

Dinsdag schoot er iets verkeerd in mijn rug. Normaal moet je daar een verkeerde beweging voor maken of je vertillen maar dit keer was ik gewoon op mijn gemak aan het fietsen op weg naar het werk. Eerst leek het nog wel mee te vallen maar na woensdag een dagje thuis (roostervrij) liep ik donderdag helemaal scheef en heb ik me maar ziek gemeld. Gelukkig sta ik nu weer recht en maandag gaan we maar weer gewoon aan de slag.

Woensdag was een spannende dag want dan zou bekend worden wat de volgorde van ontslag zal zijn als de eerste postkantoren van het cluster gesloten worden. De lijst is voor de duur van dit jaar. Het kantoor waar ik zelf werk gaat in week 26 dicht en daarvoor gaan er nog twee dicht in week 14 en week 18.

Dit jaar heb ik in ieder geval nog de tijd om een andere baan te vinden want ik sta nog niet op de lijst om overcompleet te raken. Gelukkig.

Ten eerste heet hij niet langer Djairo maar noemen we hem Ozzy. Het gaat fantastisch met hem. Hij komt steeds meer los en vanmiddag begon hij voor het eerst te spelen met een speeltje. Gysmo en Ozzy zijn  twee handen op een buik. Dat gaat vanaf dag één al helemaal perfect.

Andere honden heeft Ozzy moeite mee. Zelfs hele rustige dieren gaat hij tegen te keer en als hij de kans krijgt denk ik dat hij ze ook zou bijten. Dus dat is nog erg opletten geblazen en een puntje om aan te werken.

Helaas gaat het tussen Droppie (de kat) en Ozzie minder goed. Misschien wennen ze nog aan elkaar maar ik vrees dat dat een langdurig proces gaat worden. In het begin leek het wel aardig te gaan maar na twee keer totaal onverwacht tegenover elkaar gestaan te hebben lijkt de liefde een beetje over.

Kortom het gaat goed en elke dag nog beter met onze nieuwe hond. Hij wordt steeds rustiger en is heel aanhankelijk.

Om in de stemming te blijven nog een leuk honden filmpje.

Fijne week.

Vandaag wil ik jullie voorstellen aan ons nieuwste gezinslid.

Al jaren is Pia helemaal gek van een Chihuahua. Gisteren zag ze een kruising van een Chihuahua en een Yorkshire op de site van het asiel. Waarom ze daar nou precies ging kijken weet ze zelf waarschijnlijk niet meer want normaal komt ze daar nooit op. In ieder geval zag ze deze hond en was eigenlijk meteen verkocht.

Vandaag liet ze het beestje aan mij zien en ik had ook direct zoiets van die gaan we halen.

Wij dus om even na tweeën op pad richting asiel. Daar aangekomen hoorden we dat er die ochtend iemand had gebeld die dezelfde middag wilde komen kijken naar hem. Gelukkig hadden ze niet gereserveerd en bij het asiel vonden ze “wie het eerst komt die het eerst maalt”.

Wij dus met Gysmo en Djairo, zo heet de hond, een wandeling maken. Het ging direct goed tussen de honden en dus hebben we besloten hem mee te nemen. Thuis aangekomen eerst nog een rondje gelopen en daarna naar binnen.

Djairo heeft even de kamer verkend en is daarna eigenlijk direct met Gysmo aan het spelen geslagen. Hij voelt zich al helemaal op zijn gemak.

Het ziet er dus naar uit dat hij een blijvertje is.

Even voorstellen:

Djairo (5 jaar)

Hij heet nu Ozzy

Na alle drukte op het werk van de afgelopen maanden heb ik, nu alles weer een beetje normaal loopt, een soort van baal week genomen. Even lekker ontspannen en uitrusten van alle hectiek.

Het enige wat ik na mijn werk en het afgelopen weekend heb gedaan is lekker genieten van alle tien de Startrek films.

Heerlijk genoten.

Ik voel me nu weer een beetje mens en ga weer in het normale ritme. Dat houdt dus ook in dat ik ook de studie weer op ga pakken. Ook dat heeft namelijk onder de drukte geleden. Ik had er gewoon geen fut voor.

Dus ook de komende tijd zal ik niet zo heel frequent op de log verschijnen.

Het zullen waarschijnlijk hoofdzakelijk weekend logjes worden maar ik ben wel van plan dat bij te houden.

Zo nu nog een lekker muziekje als toetje.

Livin `Blues – Wang Dang Doodle

Na alle drukte en feestdagen van de afgelopen maand is dit een heerlijk nummer om even lekker rustig te genieten.

Eric Clapton – Tears in Heaven.

Staat trouwens op mijn muziek lijstje mocht ik ooit komen te overlijden.

Inspiratie voor een logje ontbreekt mij op het moment, daarom maar een muzikale nieuwjaars wens vergezeld van wat mooie winterse plaatjes

Muziek:

Abba – Happy New Year

Iedereen het beste gewenst voor nu en altijd.

In januari gezien.

In februari Punky de poes van ruim 19 jaar in laten slapen omdat het echt niet meer ging.

In maart te horen gekregen dat Postkantoren BV, waar ik al een kleine dertig jaar werkt, zal ophouden te bestaan.

Ergens halverwege het jaar meldt de oudste zoon dat hij volgend jaar gaat trouwen.

In juni weer op vakantie geweest naar onze oude liefde Schoorl.

In juli verdwaald in weblogland.

En nu in december tegen wil en dank waarnemend manager geworden.

Er is dus nog al wat gebeurd het afgelopen jaar.

Ik hoop dat 2009 een wat rustiger verloop heeft.

Ik wens iedereen een prettige jaarwisseling.